Wpisy

Grupa P4B

Nowe wymagania przy inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

W dniu 16 lipca 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961). Ustawa określa warunki i tryb lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych oraz warunki lokalizacji elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie istniejącej albo planowanej zabudowy mieszkaniowej.
Natomiast ustawy nie stosuje się do inwestycji realizowanych i użytkowanych na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.

Najważniejsze regulacje:

  1. Lokalizacja elektrowni wiatrowej następuje wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym);
  2. Odległość, w której mogą być lokalizowane i budowane (elektrownia wiatrowa – od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, oraz budynek mieszkalny albo budynek o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa – od elektrowni wiatrowej) musi być równa lub większa od dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej). Dotyczy to też form ochrony przyrody.

Odległość minimalna określona ustawą nie jest wymagana przy przebudowie, nadbudowie, rozbudowie, remoncie, montażu lub odbudowie budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa. Natomiast w przypadku elektrowni wiatrowych użytkowanych w dniu wejścia w życie ustawy, niespełniających nowych wymogów, dopuszcza się jedynie przeprowadzenie remontu oraz wykonywanie innych czynności niezbędnych do prawidłowego użytkowania elektrowni, z wyłączeniem działań prowadzących do zwiększenia parametrów użytkowych elektrowni lub zwiększenia jej oddziaływań na środowisko.

Ustawa wprowadziła jednak pewne regulacje łagodzące nowe rygory. Pozwolenia na budowę dotyczące elektrowni wiatrowych, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują moc, o ile w ciągu 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy wydana zostanie decyzja o pozwoleniu na użytkowanie. Natomiast postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Jednakże postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy, dotyczące elektrowni wiatrowych, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy umarza się.

Grupa P4B

Mikroinstalacje i małe instalacje – uwarunkowania formalne

W dniu 4 maja 2015 r. weszła w życie Ustawa o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2015 r, poz. 478, ze zm.), regulująca szczegółowo funkcjonowanie OZE.

Ustawa wprowadza do katalogu definicji związanych z energetyką odnawialną dwa nowe pojęcia:

  • mikroinstalacji – czyli odnawialnego źródła energii, o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 40 kW, przyłączonego do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 120 kW;
  • małej instalacji – czyli odnawialnego źródła energii, o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 40 kW i nie większej niż 200 kW, przyłączonego do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej większej niż 120 kW i nie większej niż 600 kW;

Prowadzenie działalności gospodarczej polegające na wytwarzaniu energii elektrycznej w źródłach zdefiniowanych powyżej, nie wymaga uzyskania koncesji, a jedynie zarejestrowania tej działalności. W przypadku mikroinstalacji wytwórca zobowiązany jest zgłosić, na odpowiednim wniosku, gotowość jednostki do wytwarzania i zamiar rozpoczęcia działalności do Operatora Systemu Dystrybucyjnego, do którego jest przyłączony, który to Operator informuje Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o danej mikroinstalacji przyłączonej do własnej sieci.

W przypadku źródeł kwalifikowanych jako małe instalacje, wytwórca zobowiązany jest do złożenia wniosku do Urzędu Regulacji Energetyki o wpis do Rejestru Wytwórców w Małych Instalacjach OZE. Rejestr ten dostępy jest na stronie internetowej bip.ure.gov.pl.

Wzór wniosku o wpis do RMIOZE stanowi załącznik do Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 kwietnia 2015 roku w sprawie wzoru wniosku o wpis do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji. Do wniosku należy dołączyć oświadczenia, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii tj. o nie zaleganiu z uiszczaniem podatków, opłat oraz składek na ubezpieczenie społeczne, o kompletności i prawdziwości danych zawartych we wniosku oraz o spełnieniu warunków określonych w art. 9 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Wpis do Rejestru podlega opłacie skarbowej w wysokości 616 zł, co jest dość zaskakujące, mając na uwadze fakt iż decyzje o udzieleniu koncesji na wytwarzanie dla odnawialnych źródeł energii o mocy nieprzekraczającej 5 MW, w myśl art. 9e ust. 18 pkt 3 ustawy – Prawo energetyczne, są z tej opłaty zwolnione.

Zamysłem ustawodawcy było niewątpliwie uproszczenie procedowania regulacji dotyczącej umożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie małych źródeł.