Odbiorcom, którzy zastosowali się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej, przysługiwać będzie wynagrodzenie w przypadkach określonych w projektowanych przepisach wykoanwczych, które będzie należne za każdą kilowatogodzinę niepobranej energii elektrycznej w danej godzinie, ustalanej na podstawie obowiązującego odbiorcę planu wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej oraz nie wyższe niż pięciokrotność średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym ogłaszanej na podstawie ustawy – Prawo energetyczne.
W przypadku dwóch najwyższych (19 i 20 – najbardziej uciążliwych dla odbiorców) stopni zasilania redukcja w każdym kolejnym stopniu będzie warta więcej o jednokrotność ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym. W przypadku mniej uciążliwych dla odbiorców stopni zasilania (13–18) zaplanowano, że wartość energii zredukowanej jest zwiększana o jednokrotność ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym na każde dwa stopnie zasilania.
Kwotę netto wynagrodzenia dla danego obiektu odbiorcy energii elektrycznej w danej godzinie obowiązywania ograniczeń płatnych w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej ustalona będzie jako iloczyn:
1) wielkości mocy zrealizowanej redukcji, o której mowa w ust. 2, wyrażonej w kilowatogodzinach;
2) współczynnika wynikającego z obowiązującego w danej godzinie stopnia zasilania, określonego przez operatora systemu przesyłowego zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia;
3) średniej kwartalnej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, ogłaszanej na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy, wyrażonej w złotych za kilowatogodzinę, opublikowanej przez Prezesa URE w najbardziej aktualnym okresie poprzedzającym dzień, którego rozliczenie dotyczy.
Redukcja będzie obliczana jako iloczyn:
1) sumy kilowatów wynikającej z różnicy pomiędzy mocą maksymalną poboru, o której mowa w § 10 ust. 4, określoną w planie wprowadzania ograniczeń dla danego obiektu, a mocą maksymalną poboru dla tego obiektu w obowiązującym stopniu zasilania w danej godzinie ograniczeń płatnych, dla każdej godziny obowiązywania ograniczeń płatnych, w której odbiorca energii elektrycznej zastosował się do wprowadzonych, wyrażonej w kilowatach;
2) mnożnika 1 h.
3. Współczynnik wynikający z obowiązującego stopnia zasilania, wynoszący:
1) 1 – dla stopni zasilania 13 i 14;
2) 1,5 – dla stopni zasilania 15 i 16;
3) 2 – dla stopnia zasilania 17;
4) 3 – dla stopnia zasilania 18;
5) 4 – dla stopnia zasilania 19;
6) 5 – dla stopnia zasilania 20.
Dodatkowo doprecyzowano wartość redukcji jako różnicę między mocą maksymalną poboru określoną w planie wprowadzania ograniczeń dla danego obiektu a mocą maksymalną poboru dla tego obiektu w obowiązującym stopniu zasilania w danej godzinie ograniczeń płatnych. Będzie to skutkowało płaceniem przez OSP jedynie za redukcję wynikającą z ograniczeń, a nie całkowitą redukcję dokonaną przez odbiorcę. Zostaną również uniknięte sytuacje, w których odbiorca wyłączający całkowicie zakład np. ze względu na remont otrzymywałby z tego tytułu nieuzasadnione dodatkowe korzyści.
Projektowane zmiany- więcej