Przedsiębiorca w okresie rozruchu technologicznego wnosi coroczną opłatę do budżetu państwa, zwaną opłatą przedkoncesyjną, obciążającą koszty jego działalności.
Wysokość opłaty przedkoncesyjnej stanowi iloczyn przychodów przedsiębiorcy uzyskanych z działalności, objętej rozruchem, w roku powstania obowiązku wniesienia opłaty oraz odpowiedniego ze współczynników określonych w przepisach wykonawczych wydanych do opłaty koncesyjnej.
Opłata przedkoncesyjna dla każdego rodzaju działalności nie może być mniejsza niż 1000 zł i większa niż 2 500 000 zł.
Kiedy powstaje obowiązek zapłaty opłaty przedkoncesyjnej?
Obowiązek wniesienia opłaty przedkoncesyjnej powstaje na ostatni dzień roku kalendarzowego, w którym przedsiębiorca prowadzący rozruch osiągnął z każdego rodzaju działalności przychód większy lub równy zero. Do opłaty przedkoncesyjnej stosuje się formularz w sprawie opłaty przedkoncesyjnej, którego wzór określają przepisy wykonawcze. Opłatę tą pobiera się także gdy przedsiębiorca zakończył wykonywanie rozruchu ostatnim dniem kalendarzowym. Obowiązek wniesienia opłaty przedkoncesyjnej powstaje wówczas na dzień zakończenia działalności.
Należności dochodzone z tytułu opłaty dochodzone są zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W sprawach dotyczących opłaty przedkoncesyjnej stosuje się odpowiednio ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
Zwolnienie z opłaty przedkoncesyjnej
Przedsiębiorca wytwarzający energię elektryczną ww okresie rozruchu instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy instalacji odnawialnego źródła energii nieprzekraczającej 5 MW jest zwolniony z opłaty przedkoncesyjnej w zakresie wytwarzania energii w tej instalacji.